Ik geef er geen sh*t meer om... -

Van nature ben ik een open en spontaan persoon, die geïnteresseerd is in de ander. Ik hou van lol maken en een oprechte verbinding met de ander. Het maakt me niet zoveel uit wie er tegenover me staat. 

Het enige waar ik in het verleden vaak wel moeite mee had is, de gedachte wat die ander van mij zou vinden. Ik deed eigenlijk altijd mijn best om in ieder geval leuk gevonden te worden, besteedde veel aandacht aan mijn uiterlijk en verdiepte me in veel onderwerpen, zodat ik altijd ergens iets over kon vertellen.

Maar ik werd er eigenlijk niet zoveel beter van. Sterker nog….het is helemaal niet iets wat een ander zomaar hardop zegt. Terwijl ik heel hard zocht naar de bevestiging van die ander, werd ik daarin helemaal niet bevredigd.

En ik realiseerde me dat ik helemaal niet gelukkiger werd wanneer die ander mij super leuk of super interessant vond. 

Ik realiseerde me dat helemaal niets uitmaakt wat de ander van jou vindt. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Mensen zijn geneigd altijd aardig gevonden te willen worden. Het geeft een gevoel van erbij horen. Een bevestiging van de leuke persoon die je bent..

Maar het feit is dat die mensen vanuit hun perspectief naar jou kijken. Vanuit hun belevingen en ervaringen. Vanuit hun positie..

En dus… zegt het precies helemaal niets wat die ander vind.

Want ieder heeft zijn of haar pad. En leert wat hij of zij te leren heeft, of misschien zelfs niet.

Want als die ander nog niet kan vergeven, of nog niet objectief kan kijken, en altijd maar vanuit zijn mening denkt, kijkt, praat of voelt? 

Hoe belangrijk is die mening dan voor jou?

En dan praat ik niet over mensen die dierbaar voor je zijn, waar je een goede band mee hebt en die je af en toe even vertellen hoe de vork in de steel zit, zonder dat ze jou er pijn mee willen doen.  Dit zijn de waardevolle mensen die je in je leven nodig hebt. 

Dit inzicht is één van mijn belangrijkste inzichten, en het geeft me zoveel ruimte en vrijheid. 

Zoveel rust en blijheid.

En het maakt dat ik kan zijn wie ik in diepste wezen ben. Los van de ander.

Liefs,

Jolanda

Categorieën: Overdenkingen

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *